Over mij

Mijn naam is Tobias Kraaijeveld, geboren in 1992 in Ermelo, daar woon ik nog steeds. Op het moment van dit schrijven (eind 2017) ben ik 25 jaar. Ik ben christelijk opgevoed maar vooral de laatste jaren voor mijn 18e moest ik er niets van hebben en ik stopte dat ook niet onder stoelen of banken. Op mijn 18e ben ik me (tegen de verwachting van iedereen in) weer bezig gaan houden met het geloof en ben ik op zoek gegaan naar God door o.a. te bidden en bijbel te lezen, rond mijn 20e ben ik ook echt tot geloof (levende relatie met Jezus) gekomen. 24 jaar lang heb ik in de PKN gezeten. April 2017 ben ik als enige uit mijn familie ben helaas uit de kerk gestapt. Ik miste de echte wil om naar Jezus wil te leven al sinds dag één sinds ik zelf tot geloof kwam in de kerk. Een paar jaar later toen ik ook echt zelf delen van de bijbel (door veel bijbelstudie en gebed) ging begrijpen, verbanden mocht gaan zien etc. kwam ik erachter dat er nogal het e.e.a. krom was in de kerk (Bijv. Hoe kun je nu elke zondag voorlezen: Gedenk de sabbatdag dat gij dien heiligt, doe wat je zegt of zeg het gewoon niet!), ik vond en vind dat hypocriet, ik ben zelf natuurlijk geen haar beter maar ik houd er niet van om ja te zeggen en nee te doen, mijn wens is ook dat mensen om mij heen mij daar ook (blijven) wijzen als ik me daar schuldig aan maak. Ook het opleggen van christelijke wetjes aan niet-gelovigen stuit me tegen de borst (Voor we het weten creëren we een voorwaardelijke God naar buiten toe, de wet komt wel nadat iemand tot geloof komt, daar moeten we geen ongelovigen mee om de oren gaan slaan). Gods leiding heb ik erg ervaren toen ik mij uitschreef uit de PKN. Ik wist dat God wilde dat ik de kerk zou verlaten. Ook al wilde ik het enerzijds niet: Mijn hele familie zat in de PKN in Ermelo en 24 van de 25 vrienden zaten in deze kerk. Ik zou er niet echt populairder op worden, vooral omdat ik mijn overtuigingen vanuit de bijbel niet inslikte maar ook zei wat ik van dingen vond. Achteraf kan ik zeggen dat ik zelf ook schuldig ben aan het feit dat ik onbewust mensen dingen aan het opleggen was. Dat was niet goed en daar heb ik spijt van. De andere kant is ook zo dat veel mensen in de kerk bizar slecht tegen een klein beetje kritiek kunnen zodra je aan hun ‘veilige huisje’ zit. Een kritische noot wordt al snel oordelen of tegen de kerk aanschoppen genoemd. Het gevolg was dat veel kerkmensen tegen Tobias aan gingen schoppen, ik vind dat prima, ik stoor me er niet meer aan en ik hoop van ganse harte dat mensen kritisch op mij blijven, dat houd me scherp:) En dan kan ik voor mezelf bepalen of deze kritiek terecht is en als dat zo is kan ik daar wat mee doen. Één van de dingen die me nog steeds doet glimlachen is dat mensen vaak op mij reageerden zoals bijv: Waarom leg je altijd de nadruk op het negatieve in de kerk, de meeste criticasters hadden alleen niet door dat ze dit juist zelf deden bij mij: Ik hoorde alleen wat ik fout deed. Als ik wat zei wat wel in het straatje van de kerk paste dan was het angstvallig stil. Uitzonderingen daargelaten, bovenstaande is niet generaliserend bedoeld:)

Tegenwoordig vier ik de sabbat. Niet denken dat dat per definitie wettisch is of dat het alleen voor Joden is want de bijbel zegt wat anders (Jesaja 56 bijv.) Wettisch is wanneer het een ‘moeten’ is voor iemand en/of het uit zelfrechtvaardiging gebeurd. Voor mij is het een geschenk van God wat ik alleen maar uit hoefde te pakken:) Het is elke week weer de mooiste dag van de week!

Mijn hoop is vooral dat jongeren in de kerk voor zich zelf durven gaan denken en kritisch durven zijn. Niet zomaar iets aannemen als ouders, dominee, ouderlingen of anderen wat zeggen. Ga achter Jezus aan en niet achter een bepaalde kerkleer! Dat is één van de redenen waarom ik met deze site begonnen ben. Ik probeer te schrijven over onderwerpen die over het algemeen weinig behandeld worden in de kerk. In de kerk waar ik vandaan kom heb ik de meeste onderwerpen waarover ik schrijf weinig tot helemaal niet gehoord in alle jaren die er doorgebracht heb.

Het leuke is ook dat ik (als buitenbeentje in mijn omgeving) nog nooit zo vast heb gestaan in mijn geloof als nu, ondanks dat ik mijn christelijke vriendengroep ben kwijtgeraakt en mijn familie hele andere standpunten heeft dan ik.

De bijbel is voor mij de waarheid, de context (willen) zien is van levensbelang bij het lezen van de bijbel, in combinatie met gebed uiteraard! Wijst u mij er gerust op als ik dingen plaats die volgens u niet in de juiste context staan. Ik heb mensen nodig die wijzen op fouten die erin geslopen kunnen zijn. Als u niets zegt kan ik ook niet onderzoeken of u gelijk hebt!;)

Israël is voor mij één van de bewijzen dat God bestaat. De ene na de andere profetie komt uit, tot in zijn detail! Menselijk gezien kon niemand dit weten dat het zo zou lopen, en toch zijn er mensen die het zwart op wit hebben geschreven, duizenden jaren geleden, rara hoe kan dat? Ook de wetenschap bevestigd de bijbel juist. Zie hiervoor ook: Bestaat God wel?

Verder heb ik een enorme liefde mogen krijgen voor Israël, ik ben er echt soort van ´verliefd´ op geworden. Het land zelf vind ik geweldig maar ook het Joodse volk die door alle eeuwen enorm onderdrukt zijn door o.a. de ´christelijke kerk hebben een plek in mijn hart gekregen. Helemaal als je bedenkt dat God aan Abraham een land tussen de Eufraat en de Nijl heeft beloofd (Veel groter dan nu dus!) en dat gelovigen uit de heidenvolken ook die belofte hebben gekregen (Alle gelovigen zijn namelijk kinderen van Abraham). We hebben een toekomst in het land van melk en honing, schitterend! Als de geweldige rijkdom van de profetische woorden in o.a. Zacharia, Jesaja, Ezechiël, de Psalmen etc. gaat leven dan ga je echt wezenlijk veranderen van binnenuit, prachtig is dat!

O.a. vanwege mijn gigantische liefde voor Israël en mijn liefde voor de waarheid van God vind ik het erg moeilijk om met devervangingstheologie om te gaan en hier strijd ik dan ook volop tegen. Denk aan bijv. de kerk i.p.v. Israël maar ook wat daar in alle eeuwen uit voort is gevloeid zoals: Zondag i.p.v. Sabbat, Heidense feesten i.p.v. Gods feesten, Babybesprenkeling i.p.v. besnijdenis, Hemel (alleen geestelijk) i.p.v. Gods Koninkrijk (geestelijk en letterlijk) etc.

Vragen, opmerkingen, kritiek?

Stuur gerust een mailtje. Mijn streven is om alles binnen afzienbare tijd te beantwoorden maar een belofte doen dat dit gaat lukken doe ik niet;)

Broederlijke groet, Tobias Kraaijeveld

13645308_281425395546998_4872132350238882400_n

Meer over mij: