Gij zult niet oordelen?! Wat zegt de bijbel echt?

Het opbouwen van elkaar, de vrede nastreven en de eenheid bewaren. Het zijn allemaal eigenschappen van een gemeente/gelovige die Jezus volgt. Uit een beetje kritiek en de kans is groot dat je te horen krijgt dat je verwarring en/of haat zaait. Oordeelt niet opdat u niet geoordeeld wordt is ook zo’n populaire tekst. Zelf heb ik deze ook met enige regelmaat gehoord, meestal vraag ik dan of de persoon ook weet in welke context de tekst geschreven is. Vrijwel altijd blijft het stil. Opvallend dat deze tekst zo populair is maar de volgende bijna niemand weet te citeren

Spreuken 31: 9a Open je mond, oordeel met rechtvaardigheid

Of wat denkt u van:

Johannes 7:24 Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel.

Oordelen mag dus zeker! Maar weet wel wat je doet en doe het alleen wanneer het rechtvaardig is. Maar hoe zit het dan met de overbekende tekst uit o.a. Mattheus?

Matteüs 7:1 Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt;

Daarvoor moeten we even doorlezen, in vers 5 staat het antwoord:

Matteüs 7:5 Huichelaar, haal eerst de balk uit uw oog en dan zult u goed kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder te halen.

Weet u wat een huichelaar is? Een hypocriet of schijnheilig iemand. Zegt u nu zelf, is een hypocriet oordeel gelijk aan een rechtvaardig oordeel? Natuurlijk niet. Deze teksten spreken elkaar dus zeker niet tegen. Hypocriet oordelen is bijvoorbeeld: Zelf door rood licht rijden en 5 minuten later iemand bestraffen omdat zijn fietslicht het niet doet!

Rechtvaardig oordelen, hoe doe je dat? Ik denk dat dat per persoon en per situatie verschillend is. Een onzeker iemand heeft bijvoorbeeld over het algemeen een zachtmoedigere vermaning nodig dan iemand met veel zelfvertrouwen. En de ene situatie is de andere niet. Ik denk dat het altijd verstandig is om te beginnen met de vraag: joh, wat is je motivatie om het op die manier te doen, pas dan kan je rechtvaardig oordelen omdat je de situatie beter kent…

Uiteraard moeten we niet op elke slak zout leggen en ernaar streven om eerst ons eigen hart te onderzoeken.

Ik denk dat één van de slechtste dingen in een gemeente is dat je elkaar niet durft te vermanen. We willen niet dat die ander ons irritant vindt als we wat zeggen, het is veel makkelijker en veiliger om niks te zeggen. In veel gemeentes staat de lieve vrede hoog in het vaandel. Dit geld trouwens net zo goed voor vriendengroepen en families. Laten we kijken of de bijbel ook aanwijzingen geeft dat vermaning nodig is:

2 Timoteüs 4:2 predik het Woord. Volhard daarin, gelegen of ongelegen. Weerleg, bestraf, vermaan, en dat met alle geduld en onderricht.

Blijkbaar wel! Waarom vermaning zo nodig is lezen we hieronder:

Hebreeën 3:13 maar vermaan elkaar elke dag, zolang men van een heden kan spreken, opdat niemand van u verhard zal worden door de verleiding van de zonde.

Waarom? Opdat niemand van u verhard zal worden! Het is dus een bescherming dat de ander niet in zonde valt! Als u wilt dat uw broeder in zonde valt, vermaan dat vooral niet. Geen vermaning = geen liefde.

Galaten 3 O dwaze Galaten, wie heeft u betoverd om de waarheid niet te gehoorzamen; u voor wie Jezus Christus eerder voor ogen is geschilderd alsof Hij onder u gekruisigd was?

Let op de woorden van Paulus die te strijde trekt tegen wetticisme: “O dwaze Galaten”, stel je is voor dat Paulus aankomende zondag staat te preken tegenover ons, binnen de kortste keren zou Paulus in het hokje ‘veroordelend’ gestopt zijn

En hoe zit het dan met vraagstukken over bijv. de sabbat of de zondag? Is dat echt een reden om ‘herrie over te schoppen’? Of over de doop? Zijn dat niet gewoon details waar we het vooral maar niet over moeten hebben? De doop komt alleen in het NT meer dan 25 keer voor. Kunnen we dan spreken over een detail? De sabbat is onderdeel van de 10 geboden/woorden van God. De meesten vergeten vrijwel altijd één van de twee redenen waarom de sabbat is gegeven, het gaat er toch gewoon om dat we een dag rust hebben in deze 24 uurs maatschappij? Helemaal waar, maar waarom we de anderen reden altijd achterwege laten is mij een raadsel:

Exodus 16:23 Hij zei toen tegen hen: Dat is het wat de HEERE gesproken heeft. Morgen is het de rustdag, de heilige sabbat voor de HEERE! Wat u bakken wilt, bak het, en kook wat u koken wilt, en laat alles wat er overblijft voor uzelf liggen om het tot de volgende morgen te bewaren.

Het is een heilige dag voor de Heere! Denken we alleen aan onszelf door te zeggen dat het gaat om een dag rust in de week of denken we ook nog aan wat voor God belangrijk is? Denken we Grieks (van beneden naar boven) of denken we Hebreeuws (van boven naar beneden)?

Jesaja 56:6 En de vreemdelingen die zich bij de HEERE voegen
om Hem te dienen en om de Naam van de HEERE lief te hebben,
om Hem tot dienaren te zijn;
allen die de sabbat in acht nemen, zodat zij hem niet ontheiligen,
en die aan Mijn verbond vasthouden:

Ook hier wordt gesproken over ontheiliging als vreemden (iedereen die geen Israëliet is) de sabbat niet houden/vieren.

Als iets voor God belangrijk is moet het voor ons ook belangrijk zijn! Het moge duidelijk zijn dat dit geen oproep is om elkaar maar te veroordelen, het is echter wel een oproep om niet elke vorm van vermaning gelijk als een veroordeling te zien, zijn we tegenwoordig niet wel heel snel op onze teentjes getrapt?

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s