Wat Jezus zegt over vergeven….

Vaak wordt het vergeven aan anderen gezien als bijzaak, en niet noodzakelijk, want ja, die ander zat toen en toen wel heel erg fout, dat hoef ik ook zomaar niet weg te doen. Toch geloof ik dat de bijbel wat anders verteld, iets totaal anders. Vergeven van onze naaste is absolute noodzaak, betekent overigens niet dat de weg van vergeving niet lang kan zijn.

De bekendste zin hierover is natuurlijk wat er in het “Onze Vader” staat:

Matteüs 6:12 En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaren vergeven.

Bedenken we nog wat hier eigenlijk staat? We vragen God om onze schulden te vergeven naar dezelfde mate waarin wij anderen vergeven! Dus als wij een ander maar half vergeving schenken vragen we ook maar voor de helft vergeving aan God. Ik denk dat velen (inclusief ikzelf) hier totaal niet van bewust zijn als we dit bidden. Een harde gelijkenis die hier precies op past is de gelijkenis van de kwijtgescholden schuld tussen de heer en slaaf in Mattheus 18, let ook op de verzen 21 en 22. De aanleiding is dat Petrus vraagt hoe vaak we anderen moeten vergeven. Niet onbelangrijk is dat het gebruikelijk was in die tijd (in opvolging van de visie van de Rabbijnen) om elkaar driemaal te vergeven, Petrus dacht met zevenmaal dus hoog in te zetten. Het antwoord wat Jezus geeft d.m.v. de gelijkenis liegt er echter niet om. Ook is het goed om in vers 23 te lezen dat Jezus zegt dat het niet zomaar een gelijkenis is maar een gelijkenis die betrekking heeft op het Koninkrijk!

Matteüs 18

21 Toen kwam Petrus naar Hem toe en zei: Heere, hoeveel keer zal mijn broeder tegen mij zondigen en ik hem vergeven? Tot zevenmaal toe? 22 Jezus zei tegen hem: Ik zeg u: niet tot zevenmaal, maar tot zeventig maal zevenmaal. 23 Daarom kan het Koninkrijk der hemelen vergeleken worden met een zeker koning die afrekening wilde houden met zijn slaven. 24 Toen hij begon af te rekenen, werd er iemand bij hem gebracht die hem tienduizend talenten schuldig was. 25 En toen hij niet kon betalen, gaf zijn heer opdracht dat men hem zou verkopen, én zijn vrouw en kinderen en alles wat hij had, en dat de schuld betaald moest worden. 26 De slaaf dan knielde voor hem neer en zei: Heer, heb geduld met mij en ik zal u alles betalen. 27 En de heer van deze slaaf was innerlijk met ontferming bewogen, liet hem gaan en schold hem de schuld kwijt. 28 Maar deze slaaf ging naar buiten en trof een van zijn medeslaven aan, die hem honderd penningen schuldig was. Hij pakte hem beet, greep hem bij de keel en zei: Betaal mij wat u schuldig bent. 29 Zijn medeslaaf dan liet zich voor hem neervallen en smeekte hem: Heb geduld met mij en ik zal u alles betalen. 30 Hij wilde echter niet, maar ging heen en wierp hem in de gevangenis, totdat hij de schuld betaald zou hebben. 31 Toen zijn medeslaven zagen wat er gebeurd was, werden zij erg bedroefd; zij gingen naar hun heer en vertelden hem alles wat er gebeurd was. 32 Toen riep zijn heer hem bij zich en zei tegen hem: Slechte slaaf, al die schuld heb ik u kwijtgescholden, omdat u mij dat smeekte. 33 Had ook u geen medelijden moeten hebben met uw medeslaaf, zoals ik ook medelijden met u had? 34 En zijn heer, boos als hij was, gaf hem aan de pijnigers over, totdat hij alles wat hij hem schuldig was, betaald zou hebben. 35 Zo zal ook Mijn hemelse Vader met u doen, als niet ieder van u van harte de misdaden van zijn broeder vergeeft.

Het is geen moeilijke gelijkenis, het scenario is duidelijk. De slaaf die een schuld (van tienduizend talenten) heeft bij zijn heer smeekt om geduld en wil alles betalen, maar de heer is zo bewogen met de slaaf dat hij meer schenkt dan waar hij om vroeg. Hij geeft geen uitstel van betaling maar hij scheld de complete schuld kwijt! Hoe groot is dat! Vervolgens loopt dezelfde slaaf naar buiten en grijpt een medeslaaf bij zijn keel en eist dat deze zijn schuld (van slechts 100 penningen) betaald, de smeekbede die daarop volgt heeft weinig zin. De slaaf die kort geleden een schuld van 10.000 talenten kwijtgescholden zag worden toont geen genade aan zijn naaste over een schuld van 100 penningen.

Nadat de andere slaven hier bedroefd melding van maken bij de heer spreekt deze heer duidelijke taal: Had u geen medelijden moeten hebben zoals ik ook met u had? Vervolgens wordt de slaaf overgeleverd aan de pijnigers. Jezus sluit af met de harde woorden:  Zo zal ook Mijn hemelse vader met u doen! Als u niet van harte de misdaden van zijn broeder vergeeft.

Denken we hier nog over na? Of vragen we dagelijks om vergeving van onze zonden bij de Vader en schiet het vergeven aan onze naasten erbij in? Persoonlijk ben ik hier goed in: Wel vergeving vragen maar de kleinste dingen van onrecht richting mij die blijven wat langer hangen. Maar Jezus waarschuwt hier jou en mij heel duidelijk over hoe we hier op afgerekend worden. Laten we dus met liefde de ander vergeven, met een korreltje liefde van de liefde van Jezus die hij had voor ons toen hij bloed zweette, toen hij onderweg was naar het kruis, toen hij hing aan het kruis, toen hij bleef hangen aan het kruis en niet inging op de oproep om eraf te komen, toen hij de verzoekingen van de duivel in de woestijn doorstond. Als we van die liefde een klein beetje zouden hebben richting onze naaste, dan is er weer hoop aan de horizon!

Echter betekend dit niet dat we standaard alles moeten vergeven en doen alsof ze er niet geweest zijn. Wat we ook duidelijk zien in deze gelijkenis is dat er in beide situaties een ‘smeekbede’ aan vooraf gaat. Dus als een verkrachter geen greintje berouw toont is het geen verplichting om de dader te vergeven, al denk ik dat het streven ernaar er wel moet zijn…

Ik moet ook denken aan het verhaal van een broeder, misbruikt op zijn 12e. Zijn ouders vergaven de dader in een zeer kort tijdsbestek, hoe kan dat toch? Dat iemand die je kind dat aandoet en dat je blijkbaar toch in staat bent om binnen de kortste keren te vergeven. Overigens was de uitwerking misschien nog wel het allermooiste, door de genade van deze mensen stond ook de dader perplex, hierdoor is de dader ook tot een levend geloof gekomen!

Overigens is het niet alleen in het belang van de ander, vergeven staat gelijk aan wrok, boosheid en bitterheid die je binnenste verlaat. Vergeving is essentieel om zelf in vrede te leven.

Want waar vergeving is, daar zal genezing zijn…..

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s